Wat zijn outcome measures en hoe worden deze momenteel gebruikt in de kinesitherapie?

Het motto ‘Meten is Weten’ is binnen de wetenschap en technologie alomtegenwoordig. Een helder en duidelijk beeld van een bepaalde toestand kan namelijk het best verkregen worden door deze toestand objectief en kwantitatief weer te geven. Maar hoe vertaalt dit principe zich naar de medische wereld – en meer specifiek – het veld van de kinesitherapie? 

Objective outcome measures

Het kwantificeren van het menselijk functioneren kan op verschillende manieren. Zo wordt de lichaamstemperatuur van een individu gemeten met een thermometer en de hartslag met een hartslagmeter. Maar hoe kunnen we als therapeut complexe functies zoal het evenwicht, de lichaamscoördinatie of de fijn-motorische vaardigheden van een patiënt evalueren? Binnen het veld van de kinesitherapie worden hiervoor functional outcome measures gebruikt. Outcome measures worden gedefinieerd als schalen en onderzoeken die de verandering in functie, activiteiten en participatie – conform het International Classification of Functioning, Disability and Health (ICF) – van een individu meten doorheen de interventie [1,2].

De meest voorkomende vormen van outcome measures zijn onder te brengen in twee categorieën:

  • Performance-based measures: Hierbij dient de patiënt een set van bewegingen of taken uit te voeren. Scores op deze measures kunnen bestaan uit objectieve metingen (zoals de tijd die de patiënt nodig heeft om een  taak te voltooien) of door een specifieke scores toe te wijzen aan de kwalitatieve uitvoering van een oefening.

  • Vragenlijsten (questionnaires): Hierbij dient de patiënt, therapeut of een derde antwoorden te geven op een verzameling vragen. Bij dergelijke onderzoeken worden meestal scores gegeven aan de antwoorden van de respondent op basis van een vaststaand puntensysteem.

Ze bieden de therapeut en zorggebruiker de volgende mogelijkheden [4]:

  • Kwantificeren van observaties.

  • Systematische vergelijken van de status van de patiënt doorheen de therapie op basis van de verschillende meetmomenten.

  • Verduidelijken van de communicatie rond de opvolging van de zorggebruiker tussen verschillende zorgverleners.

  • Verbeteren van de efficiëntie van het behandelplan.

  • Concrete en duidelijke informatie verlenen aan de patiënt.

Het gebruik van deze outcome measures vormt dan ook een essentieel bijdrage bij het opstellen, opvolgen en aanpassen van een Evidence-Based behandelplan [2,3]. Ondanks bovenvermelde voordelen die deze toepassingen zowel de therapeut als zorggebruiker kunnen bieden, blijkt het systematisch en correct implementeren hiervan in de praktijk echter nog steeds moeilijk te verlopen [5 – 7]. De grootste barrières die therapeuten zelf aangeven voor het frequent gebruik van OMs binnen de kinesitherapie zijn een gebrek aan kennis, tijd, middelen en ondersteuning [8].Via zijn online platform hoopt Creative Therapy een gepaste oplossing te bieden voor therapeuten.

Ontvang je graag meer info als dit? Schrijf je dan in op onze Newsletter!

Jorn OckermanPhysiotherapist / Researcher
Jorn doet binnen Creative Therapy onderzoek naar toepassingen van innoverende technologieën, zoals Matti, binnen revalidatietherapie.
Arno PendersCEO Creative Therapy
Met een verleden als onderzoeker aan UGent, deelt Arno graag zijn kennis over het toepassen van innoverende technologieën binnen revalidatietherapie.

Referenties:

  1. World Health Organization (Ed.). (2001). International classification of functioning, disability and health: ICF. World Health Organization
  2. Fetters L, Tilson J. Evidence based physical therapy. FA Davis; 2012 May 5.
  3. O’Sullivan, S. B., Schmitz, T. J., & Fulk, G. D. (2014). Physical rehabilitation (6th ed). F.A. Davis Co.
  4. McDonnell, B., Stillwell, S., Hart, S., & Davis, R. B. (2018). Breaking Down Barriers to the Utilization of Standardized Tests and Outcome Measures in Acute Care Physical Therapist Practice: An Observational Longitudinal Study. Physical Therapy, 98(6), 528–538.
  5. Duncan, E. A., & Murray, J. (2012). The barriers and facilitators to routine outcome measurement by allied health professionals in practice: A systematic review. BMC Health Services Research, 12(1), 96
  6. Braun, T., Rieckmann, A., Weber, F., & Grüneberg, C. (2018). Current use of measurement instruments by physiotherapists working in Germany: A cross-sectional online survey. BMC Health Services Research, 18(1), 810.
  7. Jette, D. U., Halbert, J., Iverson, C., Miceli, E., & Shah, P. (2009). Use of Standardized Outcome Measures in Physical Therapist Practice: Perceptions and Applications. Physical Therapy, 89(2), 125–135.
  8. Swinkels, R. A., van Peppen, R. P., Wittink, H., Custers, J. W., & Beurskens, A. J. (2011). Current use and barriers and facilitators for implementation of standardised measures in physical therapy in the Netherlands. BMC Musculoskeletal Disorders12(1), 106.